Προς νέους φοιτητές, από μια Επισκέπτρια Υγείας

Είμαι επισκέπτρια υγείας!
Κάνω το μοναδικό επάγγελμα στον κόσμο που μοιάζει με την ίδια τη ζωή!

Σκέψου το λίγο. Είσαι πρωτοετής και σε καλωσορίζουν σε μια σχολή που δεν γνωρίζεις, όπως ακριβώς είσαι σαν νεογνό και σε καλωσορίζουν σε έναν κόσμο που δεν γνωρίζεις. Περνάς διάφορα στάδια, φάσεις, κάπου χάνεσαι, κάπου το ξαναβρίσκεις. Κάποιοι τα παρατάνε, κάποιοι συνεχίζουν. Αλλά κάπου χτίζεις σχέσεις που μένουν και μετά την αποφοίτηση.
Και μετά, μπαίνεις στον κόσμο του επαγγέλματος. Βλέπεις, συνεχίζεις να μαθαίνεις, συγκρίνεις, αλλά κάπου στο τέλος βρίσκεις τον εαυτό σου, αλλάζεις. Είναι το επάγγελμα που χρησιμοποιείς όλες σου τις αισθήσεις: Ακούς το πρόβλημα του συνανθρώπου σου, ό,τι ηλικίας κι αν είναι, βλέπεις και παρατηρείς όλα αυτά που δεν μπορούν να ειπωθούν με λέξεις, μιλάς, και ίσως κάποιοι να κρέμονται απ’ τις λέξεις σου, αγγίζεις χέρια για κουράγιο, παιδάκια για αγκαλιές και παιχνίδια… και κάπου βάζεις την ψυχή σου, δίνεσαι ολοκληρωτικά, δεν μπορείς να κάνεις αλλιώς, δεν θες να κάνεις κι αλλιώς, γιατί γεύεσαι τον αντίκτυπο που έχουν οι πράξεις σου!
Είναι ένα επάγγελμα μαγικό! Μπορείς να κάνεις θαύματα κι ας μην έχεις μαγικό ραβδί, όπως το να μεταμορφωθείς σε ήρωα μικρών και μεγάλων ή το να περνάς δυνατά μηνύματα μέσα από καταστάσεις που εσύ ο ίδιος δημιουργείς. Και για μας τους ίδιους, δεν είναι μόνο ένα επάγγελμα, είναι τρόπος ζωής. Είναι επιλογή και ευλογία ταυτόχρονα.
Είμαι επισκέπτρια υγείας! Κι αν είχα τη δυνατότητα να γυρίσω τον χρόνο πίσω, πάλι επισκέπτρια υγείας θα γινόμουν!